من از هیچم کمتر بودم

و هستم

 و خواهم بود!!!

پ.ن:که دانم عیب من چون من ندانی رفیق!!

بعضی ها رو...که شنیده بشی

ولی امون از دل تنها

که با خودت حرف میزنی و نه گفته میشی و نه شنفته

خمیر میشی و داغ و تفته!!!

به کلی بدون شرح بود!

وای که چه فوتبالیستی میشدم اگه گرفتار کوکایین نشده بودم...

پ.ن :آره و من هم  اگه  گرفتار  زندگی..!

هرچی بیشتر باشه یعنی بیشتر خودتو الاغ فرض کردی!!!

پ.ن:چندی است...!

دلخوشی روزان بیهودگی من؟

خوش باشی

گرچه این داستان هماره ماست...

بعد منم مثل بقیه جهان مسخره اطراف به رکود تورمی رسیدم

یعنی الان هم مینویسم و هم زندگی میکنم؟

نه برعکس داداش

آدمم-اگه البته واقعا باشی-یه موقعهایی نیاز پیدا میکنه به فرمولهای تقویت واین حرفا

راستی یه چیزی یادم افتاد

خدا هم یه روزایی کمکمون میکرد

هنوزم میکنه گمونم

ایول...

ولی تو این مملکت هر صدایی از هر جاییت در بیاری

سیاسی تلقی میشه!!!

.

.

پ.ن:خلاصه اینکه امشب اومده بودم بگوزم رو کاغذ !!!

میطلبیم یه جورایی این کس ملنگی های درد دارو هر از چند گاهی.

ولی آخر همه این فیلم هندی ها مثل همه:

هرچی فکر میکنی یادت نمیاد به چه مناسبت خودتو به فاک دادی!!!